kainatın milyon yüzü içinde içimin alametifarikaları ;

Sevgili günlük ;

Şu sıralar sık sık "Soud Massi-La bien et le mal" dinliyorum. Etkilenmemek mümkün değil!

"Kaderine ağıt yakan var

Yaşarken kendi mezarı başında ağlayan var 

Vaktinden önce yaşlanan var"

Bir de daha sık şiir okuyorum. Eskiden şairlerle kavgalıydım ne komik! Hem isyanlı hem hadsiz hem kırgın olunmaz ki diyip duruyordum.Ne değişti? Hiç!  Öyleyse şimdi bazen sevdim bazen sevmedim. Son günlerin başka küçük detaylarını uzun uzun anlatmak istiyorum.

- Dört arkadaş absürd bir kafenin 13'üncü masasında mektup yazdık ve bir ara arka fonda Sema Moritz-Hasret ile terennüm ediyordu. 

- Geceleri esen yumuşak ve nazlı bir rüzgar mütemadiyen odama uğruyor işi abartıp bir zamanlar Mecnun'un derdini anlattığı güvercinin ahvalini sormak istiyorum.

-Minik Yuşa " jela, zera, şehra" diye ismimi sayıklıyor ve biliyorum ismim daha önce hiç bu kadar güzel söylenmemişti. 

-Yolumun üstündeki her ağaca selam veriyorum ve artık çiçeklere yazdığım mektuplar karşılıksız biliyorum.

-Tam zamanlı yetişkin olmak işini çok ciddiye alıyorum ve yaşamın her sayfasında çabaladım diyebilmek için okumaya yazmaya daha fazla sarılıyorum.

-Çalışırken hastalardan özellikle yaşlılardan dua almaya hatta onların anne ve babama da dua etmelerine şükrediyorum. "Ömrün bahardan güzel olsun" diye bir teyzeyi ömrümce unutmayacağım biliyorum.

-Hikayeleri alıp sırtımdaki diğer hikayelere yamalıyorum. Ölümden korkan insanları, yoğun bakım yatışı olacak diye bir çocuk gibi içli içli ağlayan insanları,kimsesi olmayanları, küçükleri ve büyükleri daha iyi anlayabilmek için sık sık gözlerimi sıkıyorum. Kalbimde yer açması için dua ediyorum Allah'a. Galiba serum takarken yahut basit bir bant yapıştırırken insanları çok çok önemsediğimi göstermek istiyorum. 

-Anne ve babamın her anını kayıt altına almak istiyorum ve biliyorum sebebini. 

-Ve artık biliyorum büyümek değil bunun adı. 

-Yaz mevsimini bir kez daha sevmiyorum. 

-Kahve demlemeye bayılıyorum.Ve bunu özel bir seremoni haline getirmeyi çok ciddiye alıyorum. 

-Mesnevi'yi okumak sırlarına vakıf olmak fakat yavaş yavaş ilerlemek bana iyi geliyor bir kez daha anlıyorum. 

-Okuduğum kitapların tevafuk edip aynı konuları öğütlemesini şahsi algılıyorum ve konu neyse daha da bağlanıyorum, 

Sevgili günlük daha yazamadığım milyon detay var fakat yazarken heyecanlanıyorum. Kelimeleri kalbimde kaldırdığım yerde de bulamıyorum. Üstelik bu yerini anneme sorabileceğim bir şey de değil. Biraz zaman. Belki devam edeceğim. Evet devam edeceğim!